Nga niveli i shërbimeve agroteknike varet koha e hyrjes në prodhim,  jetëgjatësia e pemishtes, koha e shfrytëzimit, prodhueshmëria e pemishtes së qershive, cilësia e prodhimit si dhe kostoja e prodhimit.

Shërbimet agroteknike kryesore tek qershia janë:
Punimi i tokës (mirëmbajtja e sipërfaqes së tokës), ujitja, plehërimi, krasitja, lufta kundër sëmundjeve dhe dëmtuesve, etj.

Punimi i tokës, ujitja dhe plehërimi

• Punimi i tokës kryhet në periudhën vjeshtë dimër dhe aplikohet në tokat fushore dhe nën ujë.
• Punimi bëhet në thellësinë 15 – 20 cm. Me anë të punimit bëhet përmbysja e plehrave organike, kimike, ruhet vlaga (lagështia) në tokë si dhe luftohen barërat e këqija.
• Në rastet kur tokat janë me mbi 5% pjerrësi dhe kur mundësia e ujitjes është e kufizuar, atëherë sipërfaqja e tokës këshillohet të mos punohet por të mbahet e pastër nga barishtet e këqija (të paktën deri në 70 cm nga trungu) nëpërmjet aplikimit të herbicideve. Ne sipërfaqen ndërmjet bimëve këshillohet mulçërimi i tokës, vendosja e lëndëve organike si barë, byk, gjethe të thara, tallash, torfe, etj, me qëllim që të eliminohet largimi i ujit nëpërmjet avullimit.

Ujitja:  Periudhat kritike për ujë janë: 

• në fazën e lulëzimit;
• në fazën e lidhjes së frutave dhe 
• në fazën e rritjes intensive të frutave. 

Këshillohet aplikimi i sistemit të ujitjes me pika. Duhet kihet parasysh parasysh që sasia e ujit për një periudhë vegjetative është rreth 2000-3000 m3 për ha.

Plehërimi: Veç plehërimit të përvitshëm është e domosdoshme, që gjatë përgatitjes së tokës për mbjellje, ajo duhet të plehërohet me rreth 500 kv/ha plehra organike, 10-15 kv/ha plehra fosforike, 5-6 kv/ha plehra potasike, etj. Në vitin e parë pas mbjelljes, plehërimi azotik duhet të jetë rreth 150 g lëndë aktive  për bimë dhe në vitin e dytë kjo sasi duhet të dyfishohet. 

Në vitin e tretë duhet të shtohen edhe rreth 50-70 kg/ha lëndë aktive të plehrave fosforike dhe 100 kg/ha ato potasike. Në tokat me përmbajtje të lartë të gëlqeres sasia e plehrave fosforike duhet të rritet deri në 150 kg/ha. Këto duhet të hidhen në të gjithë sipërfaqen e tokës dhe mundësisht në punimin e vjeshtës. Plehrat azotike duhet të jenë nga 150 deri në 180 kg/ha lëndë aktive dhe duhet të shpërndahen gjatë pranverës (me punimet e shkrifërimet e tokës).

Këshillë!  Sasia e plehrave duhet të shpërndahet uniformisht nën të gjithë kurorën dhe të përmbyset në tokë gjatë shkrifërimeve të sipërfaqes së tokës.

Krasitja prodhuese e qershisë

• Karakteristike për qershinë është se kurora zhvillohet me degë skeletore të rralla dhe të shpërndara uniformisht në të gjithë kurorën duke formuar hapësirat e nevojshme natyrale.
• Kjo veti e qershisë duhet të kihet parasysh gjatë krasitjeve, e cila kurrë nuk duhet të jenë të renda, sepse nga prerjet e rënda bima tronditet shumë fiziologjikisht si dhe stimulohet prekja nga gomoza, e cila është tepër e vështirë të menaxhohet dhe të luftohet.
• Pemët e qershisë zakonisht kultivohen në formën e kurorës së lirë dhe atë kupore, por në disa raste edhe palmeta/kordon. Synohet që gjatë krasitjeve dimërore kurora të mbahet në formë e duhur.

Gjatë fazës së krasitjeve dimërore, duhet të ndiqen këto rregulla kryesore:

• Qershia prodhon kryesisht në degëzat buketore, prandaj gjatë krasitjes dimërore ato duhet të ruhen.
• Te qershitë e reja lastarët e fuqishëm duhet të përgjysmohen me qëllim veshjen e degëve me degëza veshëse.
• Te qershitë e vjetra synohet që degët të mbajnë degëzat buketore, të përgjysmohen ato të vjetra me qëllim shpërthimin e lastarëve vegjetative dhe shndërrimin e tyre në të përzier, e buketore.
• Duhet të eliminohen prerjet e renda sepse, stimulohet gomoza dhe bimët do të thahen.
• Rrallohen pjesërisht degëzat që hijezojnë njëra tjetrën;
• Hiqen plotësisht degët e vjetra apo të thyera dhe të sëmura;
• Thithakët zakonisht hiqen plotësisht, por nëse ndonjë degë skeletore është dëmtuar, atëherë ato shkurtohen ne 6 -7 sythe për të formuar e zëvendësuar degën e ardhshme.

Klikoni këtu nëse dëshironi të dini më shumë Mbrojtjen nga sëmundjet dhe dëmtuesit tek qershia